Proloog (tekst)

Een leven lang fitVijf en twintig jaar geleden kocht ik dit boek: “Een Leven Lang Fit”. Het werd in 34 talen vertaald en in 80 landen uitgebracht. Uiteindelijk zijn er meer dan veertien miljoen exemplaren van verkocht. Veertien miljoen. In het Nederlands taalgebied meer dan driehonderdduizend. Dit boek – dat in 1985 in Amerika verscheen – heeft grote invloed op mijn leven gehad. In de eerste plaats omdat ik daardoor mijn voedingspatroon heb aangepast. In de tweede plaats omdat ik mij door dit boek bewust werd van het grote belang van goede voeding voor de gezondheid.

Wat je eet, hoe je eet, wanneer je eet.

Ik besloot om één van de twee broodmaaltijden te vervangen door een fruitontbijt en ook de zuivelproducten te laten staan. En dat tot op de dag van vandaag. Verder deed ik nog wat kleinere aanpassingen, zoals minder vleesproducten, geen suiker meer in de thee en ook geen koekjes meer.

Het resultaat was spectaculair. Mijn totaal cholesterol daalde met meer dan 30% ! Hoe kon dat gebeuren?

Het bloedvatenstelsel is het grootste orgaan in ons lichaam. Onze aderen, slagaderen en miljoenen haarvaten hebben samen een lengte van zo’n honderdduizend kilometer. Het bloedvatenstelsel heeft onder meer tot taak iedere cel te voorzien van zuurstof en voedingsstoffen.

Een Duits/Amerikaanse wetenschapper, dr. Matthias Rath – jarenlang medewerker van tweevoudig Nobelprijswinnaar dr. Linus Pauling – kwam tot het inzicht dat vitaminegebrek de vaatwanden verzwakt en daardoor de ontwikkeling van hart- en vaatziekten bevordert.

Als de vaatwanden door vitaminegebrek zijn verzwakt, dan zorgt het organisme ervoor dat lipoproteïne (a) – een vorm van cholesterol – naar de beschadigde plekken wordt gestuurd. Zo worden de vaten van een noodverband voorzien, zodat ze niet gaan lekken. Als dat niet zou gebeuren, dan ga je dood aan scheurbuik. Dus om een lang verhaal kort te maken: door de verbetering van de kwaliteit van mijn voeding kreeg ik meer vitaminen en mineralen binnen en daalde mijn cholesterolwaarde met ruim 30%. Het lichaam had minder of zelfs geen behoefte meer aan reparatie van mijn vaatwanden.

Maar we hebben ook nog te maken met verharding van de vaatwanden, aderverkalking en stolsels. In mijn boek ga ik daar verder op in.

Als de voeding van onvoldoende kwaliteit blijft, gaat het hele proces door, net zo lang totdat de ader verstopt is. Dan zijn we meestal de middelbare leeftijd al aan het naderen en is – evolutionair gezien – die mens niet meer nodig. Immers hij heeft dan al ruimschoots de gelegenheid gehad zich voort te planten. Er was zelfs nog tijd genoeg om het kroost op te voeden. Een mooi systeem.

Bij mij bleef het niet bij een ander voedingspatroon. Ook voedingssupplementen kwamen in beeld. Zo’n vijftien jaar geleden consulteerden mijn vrouw en ik voor het eerst een orthomoleculair arts. Orthomoleculair betekent: de juiste moleculen in de juiste hoeveelheid op de juiste plek. Orthomoleculair is een term die in 1968 bedacht is door de eerder genoemde wetenschapper dr. Linus Pauling. Hij publiceerde daarover in het wetenschapstijdschrift ‘Science’. De door ons geraadpleegde orthomoleculaire arts kon tekorten aan vitaminen en mineralen vaststellen. We besloten deze tekorten aan te vullen met voedingssupplementen.

De in de afgelopen 25 jaar opgedane kennis, ervaring en verworven inzichten, heb ik in mijn boek opgeschreven: ‘Stille Slopers‘.

Stille slopers hoor je niet, zie je niet en voel je niet. Totdat alle compensatiemechanismen en reserves van je lichaam zijn uitgeput.
Dan kan de klap hard aankomen.

De belangrijkste stille slopers zijn aan de ene kant de almaar toenemende gifbelasting en aan de andere kant de steeds verdergaande achteruitgang van de kwaliteit van de voeding. Er is sprake van kwalitatieve ondervoeding. Deze factoren worden stelselmatig gebagatelliseerd. Daar komt nog eens bij, dat ons lichaam de voorkeur geeft aan overleving op korte termijn ten koste van overleving op lange termijn. En dát heeft weer tot gevolg dat je niets voelt van wat zich binnen jou afspeelt – totdat het te laat is.

De optelsom van alle slopers leidt tot zeven miljoen chronisch zieke mensen in 2030, waarvan drie miljoen met twee of meer chronische aandoeningen. Dat zegt het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu, het RIVM.

Stille slopers waar we wél invloed op hebben, zijn tekorten en disbalansen in onze voeding. Maar dan moeten we wél inzicht hebben in de materie. En dat inzicht krijg je door mijn boek: Stille Slopers.

Je kunt het boek hier inkijken en het ook gemakkelijk bestellen.

Dank voor je aandacht!