53 De valkuilen van plantaardige voeding

26 juli 2022

Door Wim Zeegers

Deze column is geschreven naar aanleiding van een artikel in het AD van 23 juli 2022: “Niet alleen minder vlees, maar ook ánders eten”. Daarin zegt universitair hoofddocent Hannah van Zanten (WUR) onder meer: “Uit een andere studie blijkt dat je 30% minder land nodig hebt voor een plantaardig dieet. Voor ons huidige dieet is ongeveer 0,17 hectare landbouwgrond per persoon per jaar nodig, terwijl voor een veganistisch dieet zo’n 0,12 hectare nodig is. Een plantaardig dieet draagt dus bij aan voedselzekerheid en heeft minder milieu-impact”.

En over het gezondheidsaspect zegt zij: “Uiteraard moet je ook naar andere dingen kijken. Als je overstapt op een volledig veganistisch dieet, moet je opletten dat je alle essentiële nutriënten binnenkrijgt. Dat is zeker mogelijk, alleen vitamine B12 moet je op een andere manier aanvullen. Als iedereen zou overstappen op een plantaardig dieet, moeten we wel andere gewassen gaan kweken. Maar dat beteken niet dat er meer akkerbouwland nodig is”.

Je kunt er ook anders naar kijken. Citaat uit Livestock: “On our plates or eating at our table? A new analysis of the feed/food debate”, gepubliceerd op 17 juni 2017.

Highlights:

  • 86% van de mondiale veevoeropname in droge stof bestaat uit voedermiddelen die momenteel niet eetbaar zijn voor de mens.
  • In tegenstelling tot wat vaak wordt beweerd, is voor 1 kg vlees 2,8 kg voor de mens eetbaar voeder nodig voor herkauwers en 3,2 kg voor monogastrische dieren (dieren met één maag).
  • Vee verbruikt een derde van de mondiale graanproductie en gebruikt ongeveer 40% van de mondiale landbouwgrond.
  • De veestapel gebruikt 2 miljard hectare grasland, waarvan ongeveer 700 miljoen hectare als akkerland zou kunnen worden gebruikt.
  • Bescheiden verbeteringen in de voederconversie kunnen een verdere uitbreiding van bouwland voor voederproductie voorkomen.

Abstract:

“Vee draagt bij tot de voedselzekerheid door essentiële macro- en micronutriënten te leveren, mest en trekkracht te leveren, en inkomen te genereren. Maar zij consumeren ook voedsel dat voor de mens eetbaar is en grazen op weilanden die voor de productie van gewassen zouden kunnen worden gebruikt. Vee, met name herkauwers, wordt vaak gezien als een slechte omzetting van voeder in voedingsmiddelen. In dit document worden het voederrantsoen en de voederconversie van vee wereldwijd geanalyseerd, met specifiek inzicht in de diversiteit in productiesystemen en voedermiddelen. De resultaten schatten dat de veestapel jaarlijks 6 miljard ton voer (droge stof) verbruikt – waaronder een derde van de mondiale graanproductie – waarvan 86% bestaat uit materialen die momenteel niet door de mens worden gegeten. Bovendien vertegenwoordigen sojakoeken, waarvan de productie kan worden beschouwd als de belangrijkste drijvende kracht achter het landgebruik, 4% van de mondiale veevoeder inname. Voor de productie van 1 kg vlees zonder been is gemiddeld 2,8 kg voor de mens geschikt voeder nodig in systemen met herkauwers en 3,2 kg in monogastrische systemen. Hoewel de veestapel naar schatting 2,5 miljard hectare land gebruikt, kunnen bescheiden verbeteringen in de efficiëntie van het voedergebruik verdere uitbreiding beperken.”

Wetenschapsjournalist Arnout Jaspers schrijft hier nog over, citaat:

“De efficiëntie van vleesproductie lijkt op het eerste gezicht heel laag: gemiddeld moet vee om 1 kilo vlees op de botten erbij te krijgen, 80 kilo plantaardig voer eten. Maar als je bedenkt dat vee grotendeels graast op onvruchtbaar land en veel reststromen uit de landbouw eet en als je alleen het voer meetelt dat mensen ook hadden kunnen eten, dan is die conversiefactor véél gunstiger: ongeveer 1 op 3. Vrij grazende runderen zijn eigenlijk autonome, zelf-sturende fabriekjes die heel efficiënt uit laagwaardige grondstoffen hoogwaardig voedsel weten te maken. Achter die gemiddelden gaan grote verschillen schuil. De intensieve veeteelt zoals we die in Nederland hebben, is zwaar afhankelijk van geïmporteerd veevoer, waarvan de productie ook nog goeddeels akkerbouw voor menselijke consumptie verdringt. Het heeft daarom een hoge conversiefactor. Of je daar als land op moet blijven inzetten is een valide vraag. Maar als je kijkt naar hoe de wereld als geheel zich het beste kan voeden, nu en in de rest van deze eeuw, dan is veganisme een dwaalspoor.”

Schrijfster en voormalig veganiste, gedurende 20 jaar, Lierre Keith in “The Vegetarian Myth” (2009):

“De waarheid is dat landbouw een meedogenloze aanval is op de planeet, en meer van hetzelfde zal ons niet redden. In dienst van eenjarige granen heeft de mens prairies en bossen verwoest, talloze soorten uitgeroeid, het klimaat veranderd en de bovengrond, de basis van het leven zelf, vernietigd.”

Citaat uit hoofdstuk 6 van mijn boek “De Grootste Slopers van je Gezondheid”:

Waarom heb ik het in de titel over ‘de valkuilen van plantaardige voeding’? Omdat met de beste [?] bedoelingen mensen wordt wijsgemaakt dat ze hiermee én het milieu én zichzelf van het beste voorzien. Er zijn natuurlijk best wel experts die weten hoe je een veganistische voeding zó in kan vullen dat je bijna geen tekorten opbouwt, maar dat zijn de uitzonderingen. De regel is dat mensen geen idéé hebben.

En denken met het slikken van een B12 voedingssupplement, wat op zichzelf ook al niet ‘natuurlijk’ is, dat alles okay is. Helaas. Een veganistisch dieet is een privilege van de elite. Je moet veel kennis hebben van de voedingstekorten die door deze leefstijl ontstaan en je moet weten hoe je die met voedingssupplementen kunt corrigeren; én je moet het je financieel kunnen veroorloven.

Professor Ben Bikman:

“A vegan diet is not compatible with human survival” [Een veganistisch dieet is niet verenigbaar met menselijk overleven].

52 Klimaatburgemeester

10 juli 2022

Door Wim Zeegers (om mogelijke misverstanden te voorkomen: dit stuk is in de hoogste staat van ironie geschreven!)

Wat leven wij toch in een fantastisch land! Een land dat ook haar burgers de mogelijkheid biedt actief te participeren in het klimaatbeleid. Ik citeer de plaatselijke krant van 29 juni 2022:

“De Nationale Klimaatweek is dit jaar van 31 oktober tot en met 6 november. Dan komt heel Nederland in actie om te laten zien welke klimaatstappen zij nemen. Het ministerie van Economische Zaken en Klimaat laat als initiator zien wat er allemaal in Nederland gebeurt om de CO2-uitstoot te verminderen om de klimaatdoelen van 2030 te halen, maar ook wat er nog nodig is. Zij zijn op zoek naar Nederlanders die zich al inzetten voor een beter klimaat. Net als tijdens de eerste editie in 2021 vraagt het ministerie tijdens de Nationale Klimaatweek op allerlei manieren aandacht voor alles wat er in het land gebeurt aan klimaatverbeteringen. Vorig jaar zetten maar liefst 142 Klimaatburgemeesters zich op hun eigen manier in om een positieve bijdrage te leveren aan het klimaat en inspireerden zij Nederland om bewuster om te gaan met het klimaat. Het minsterie zoekt voor zo veel mogelijk gemeenten in Nederland een Klimaatburgemeester. Iemand die zich inzet om zijn of haar CO2-uitstoot te verminderen. Dat kan een grote maatregel zijn of iets kleins. Goedkoop of duur. Iemand die bijvoorbeeld veel energie bespaart, duurzamer reist of klimaatbewuster consumeert. Ben je een klimaatactie in de straat of wijk gestart met de buren? Ben jij de Klimaatburgemeester uit jouw gemeente? Of ken je iemand? Geef die op via www.nkw2022.nl Een Klimaatburgemeester deelt zijn of haar verhaal met de lokale media en in hun eigen netwerk en organiseert een actie op 31 oktober in de eigen gemeente (of op een andere dag tijdens de Nationale Klimaatweek) om anderen in beweging te krijgen. Ook kan de Klimaatburgemeester in gesprek gaan met de echte burgemeester over wat er nog moet gebeuren om in zijn of haar gemeente de klimaatdoelen te halen. Tijdens de Nationale Klimaatweek spelen de Klimaatburgemeesters een belangrijke rol om de de rest van Nederland te inspireren zich ook in te zetten.
Maar het ministerie vraagt ook organisaties hun beste klimaatbeentje voor te zetten. Zijn jullie bezig met het nemen van klimaatbewuste stappen, door CO2-uitstoot te verminderen of energie te besparen? Dan kun je je aanmelden als Klimaatsupporter via www.nkw2022.nl.“

Tot zover het bericht.

Ik vond dit een dermate belangwekkend stuk dat ik gemeend heb er een column aan te moeten wijden, zodat nog véél méér mensen hier kennis van kunnen nemen! Maar dat niet alleen. Vurig hoop ik dat u als lezer hierdoor geïnspireerd raakt om het klimaat een toontje lager te laten zingen. Of hoger. Zelf kom ik niet voor het Klimaatburgemeesterschap in aanmerking. Maar ben natuurlijk wel een fervent Klimaatsupporter!

51 Ministerie van Oorlog

9 juli 2022

Door Wim Zeegers

Het ministerie van Oorlog werd in 1959 omgedoopt tot ministerie van Defensie. Maar: what’s in a name? De oorlog begon voor ons op 10 mei 1940 en eindigde op 1 oktober 1962. Velen van ons denken nog steeds dat Nederland in oorlog eindigde op 5 mei 1945 (Wageningen werd op 17 april 1945 bevrijd, op mijn zevende verjaardag).

Er sneuvelden 6.238 Nederlandse militairen. Het grootste deel tijdens de eerste vijf dagen van de oorlog. Ook onder de bevolking vielen veel slachtoffers. De hongerwinter 1944-1945 is berucht. Er stierven veel mensen van de honger. Schattingen: tussen de 20.000 en 30.000 mensen. De gemiddelde hoeveelheid calorieën per persoon in februari 1945 was 500… Nu varieert dat van 2.000 tot 3.000 en meer.

De slachtoffers worden herdacht op 4 mei en de bevrijding wordt gevierd op 5 mei. Maar van harte ging dat laatste niet. Geen jaarlijkse nationale feestdag waarbij “iedereen” vrij is, zoals koninginnedag en nu koningsdag. Die dag wordt belangrijker geacht… Slechts eens in de vijf jaar een vrije dag voor “iedereen”.

Wat wordt er eigenlijk op scholen over Nederland in oorlog onderwezen?

Als ik mensen vraag: hoeveel vliegtuigen zijn er in Nederland alleen al neergestort, dan blijkt men géén idee te hebben. Het zijn er meer dan 5600…

  • ruim 2800 van de Royal Air Force (RAF)
  • bijna 750 van deUnited States Army Air Force (USAAF)
  • ruim 2100 van de Duitse Luftwaffe
    Bron: “Luchtoorlog boven Ede” door Evert van de Weerd. ISBN 9789087880996

Deze getallen geven toch wel enige indruk van wat hier gaande was…

Maar Nederland in oorlog ging daarna gewoon door in de zogenaamde Overzeese gebiedsdelen in met name wat toen Nederlands Indië werd genoemd. Die “gebiedsdelen” hadden wij, het Nederlandse volk, ons in de eeuwen daarvoor toegeëigend. De Nederlandse regering en de koningin waren in mei 1940 naar Engeland uitgeweken. Op 8 december 1941 verklaarde de Nederlandse regering in Londen de oorlog aan Japan. Even laten bezinken. Nederland was toch door Duitsland bezet? Wat was er gebeurd? Op 7 december 1941 had Japan met een verrassingsaanval Pearl Harbor aangevallen. In die haven lagen veel Amerikaanse oorlogsschepen. De Verenigde Staten waren op die dag nog neutraal. Maar daarna dus niet meer… Japan reageerde aanvankelijk met de mededeling dat het niet met Nederland in oorlog was. Toen begon Nederland vanaf 10 december 1941 Japanse koopvaardijschepen te torpederen. Japan had geprobeerd via onderhandelingen meer olie geleverd te krijgen. Nederlands Indië was namelijk na de Verenigde Staten, Iran en Roemenië de grootste olieleverancier in die tijd!

Na het mislukken van de onderhandelingen om meer olie geleverd te krijgen en de oorlogsverklaring van Nederland, had Japan direct de mobilisatie ingezet. De eerste aanvallen vonden plaats op 17 december 1941 op olie-eiland Borneo. Op 15 januari 1942 werd het American-British-Dutch-Australian Command (ABDA) opgezet. Het mocht niet baten. Op 9 maart 1942 werd de overgave van Nederlands Indië aan Japan een feit. De Tweede Wereldoorlog ging inmiddels “gewoon” verder. Ook met deelname van Nederlandse militairen, die bij geallieerde troepen werden ondergebracht. De capitulatie van Japan vond plaats op 15 augustus 1945. Dat was nadat de VS op Hiroshima en Nagasaki atoombommen hadden gegooid, met tienduizenden doden tot gevolg. Nederlands Indië kon vervolgens weer door ons ingenomen worden, dachten velen hier. Maar dat ging niet vanzelf. Eerst moesten de Japanners In Nederlands Indië zich nog overgeven en dat deden ze op 11 september 1945 op het eiland Timor, destijds half Portugees, half Nederlands, en wel aan de Australische generaal Dyke. De Indische bevolking in Nederlands Indië dacht er ook anders over. In ieder geval -in eerste instantie- hun voormannen, zie NOS.

“Voor de deur van zijn eigen huis in het centrum van Batavia (nu Jakarta) heeft Soekarno, leider van de Indonesische nationalisten, vanochtend 17 augustus 1945 om 10.00 uur de onafhankelijkheid van Indonesië uitgeroepen. In zijn “proklamasi”, die slechts een minuut duurde en door de radio werd uitgezonden, zei Soekarno: “Wij, het volk van Indonesië, roepen hierbij de onafhankelijkheid van Indonesië uit. Zaken betreffende de machtsovername zullen op ordelijke wijze en in zo kort mogelijke tijd worden geregeld. In naam van het Indonesische volk, Soekarno en Hatta.” En de “Revolusi Nasional Indonesia” was begonnen. Die eindigde met de souvereiniteits-overdracht van Nederland op 27 december 1949. Ook autoriteiten in Nederland zagen wel in dat enige vorm van dékolonisatie onvermijdelijk zou zijn. Ze wilden een geleidelijk dékolonisatie-proces afdwingen met waarborgen voor Nederlandse belangen. Belangen en posities. Daarvoor werd gewoon oorlog gevoerd. Het werden politionele acties genoemd.

De Nederlandse bevolking telde in die jaren zo’n 9 miljoen inwoners. Toen al telde de Indonesische bevolking zo’n 75 miljoen mensen. Nu is dat respectievelijk bijna 18 miljoen tegenover 267 miljoen. Het is het vierde land in bevolkingsomvang. Het grootste deel is moslim. Je vraagt je af hoe het allemaal mogelijk is geweest. Een volk van 9 miljoen overwegend -toen nog- christelijk, hield een volk van 75 miljoen mensen honderden jaren onder bewind, waarvan de grote meerderheid ook nog moslim was… De Japanse bezetting heeft de aspiraties van de Indonesische voormannen ongetwijfeld beïnvloed. Gezien de gewijzigde machtsverhoudingen in de wereld zou de dékolonisatie ook overigens hoe dan ook tot stand zijn gekomen. Uitgezonderd van de souvereiniteits-overdracht was het westelijk deel van Nieuw Guinea (het oostelijk deel stond onder Australisch bewind). Een conflictbron met Indonesië was geboren. Want de Indonesiërs waren het er niet mee eens. Toen ze sterk genoeg waren begonnen ze gewoon met militaire acties. En de wereld bemoeide zich er ook mee. Geen steun. Nederland nam uiteindelijk “het verlies” en droeg Nieuwe Guinea over aan de Verenigde Naties die het vervolgens aan Indonesia overdroeg. Duur van de missie: 3 december 1945 tot 23 november 1962. Aantal betrokken militairen: 240.000 Dodelijke slachtoffers: 6.250 NB: net zoveel militairen als er in 1940 sneuvelden… (link)

Over invaliden en getraumatiseerden komen we niet veel te weten. Mijn militaire dienstplicht duurde 21 maanden (begin augustus 1961, eind maart 1963), dat was drie maanden langer dan gebruikelijk vanwege de crisis om Berlijn. Onder elkaar spraken wij van NATO-peuk (Nederland was in 1949 lid geworden van de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie NAVO. NATO is de Engelstalige versie, zie link.

Het enige dat ik toen meegekregen heb van de oorlog in Nieuw Guinea was het inzetten van voertuigen van ons transportbataljon die goederen uit MOB-complexen (mobilisatie complexen) naar de haven van Rotterdam brachten, om van daaruit verscheept te worden. Ook was ik mij bewust van het feit dat er ook dienstplichtigen naar Nieuw Guinea werden gestuurd. Daar sprak ik met mijn vader over. Of ik wel of niet “uitgezonden” zou kunnen worden en wat wel of niet te doen in zo’n geval. Over de gehele Indië/Indonesia periode lees je hier de visie van Het Nederlands Veteranen Instituut.

Waren daarmee onze militaire avonturen afgelopen? Allerminst. Maar we noemden het vanaf toen: missies. Op deze website staan alle missies en de lijst van gevallenen ook.

Lees ze van onder naar boven, te beginnen bij Korea. Het zijn er achttien. Wat hebben die missies allemaal opgeleverd?

Nu zijn we in een nieuwe oorlog beland. Het is 17 juni 2022.

Althans volgens onze minister-president die het als volgt verwoordt na de opmerking/vraag van een journalist, die zegt: “het zou toch best kunnen zijn, dat we langzaam maar zeker steeds meer een oorlog in gerommeld worden die niet per se de onze is”. De MP (verstoord): “Nou eens even dit. Die oorlog dáár is de onze. Laten we het wel daarover nou met elkaar eens worden. Als wij niet bereid zijn om er voor te zorgen dat Oekraïne de overwinning kan boeken, daar alles aan te doen, waarbij we gezegd hebben de rooie grens, de rooie lijn is dat we niet de NAVO in rechtstreeks conflict brengen met Rusland, maar verder doen we alles wat we kunnen, met financiële steun en militaire steun, maar óók met hele zware wapensystemen. Nederland loopt daar redelijk in voorop, dat is ook van de week weer bevestigd. Nu nog weer met de Franse houwitsers 2000 samen met de Duitsers, nou, veel zwaardere systemen zijn er niet en dat doen we omdat dit onze oorlog is. Als dit fout gaat en wij zouden laten gebeuren dat Poetin Oekraïne kan bezetten, wat is het volgende en uiteindelijk is dat dus een directe bedreiging voor onze veiligheid. Daarom heb ik net in mijn betoog ook nog een keer tegen Nederland gezegd hoe belangrijk het is dat wij bereid zijn met z’n allen, ook dat, de gevolgen daarvan te dragen, die gevolgen zijn er ook in onze portemonnaie, maar dat moeten we doen voor onze veiligheid en onze vrijheid”.

50 De Grootste Slopers van je Gezondheid (en hoe je aan die slopers kunt ontsnappen)

De tintelende verhalen van acht artsen die ontsnapten aan die slopers en zichzelf genazen.

14 mei 2022

Door Wim Zeegers

Hierboven staan de titel en de ondertitel van mijn nieuwe boek. Hoever het er mee staat? Vormgevingsfase, eindredactie. Dan proefdruk. Omdat iedereen het dezer dagen heel druk schijnt te hebben en er ook sprake is van papierschaarste, durf ik nog geen voorspelling te doen over de verschijningsdatum.

Maar hier alvast de tekst van het achterblad.

Wim Zeegers maakte carrière als ondernemer op het gebied van technische installaties in gebouwen. Onderdeel daarvan zijn sanitaire installaties. Eén van de -in dit geval Duitse- vakbladen waarop hij geabonneerd was droeg als titel “Gesundheitstechnik”. Een treffende titel, want veel ziekten verdwenen pas toen de huishoudens konden worden voorzien van riolering en schoon stromend water.

De belangstelling voor gezondheid werd gestimuleerd door collegiale discussies over dit onderwerp en verbreding van kennis. Dat leidde in 2017 tot de publicatie van zijn boek “Stille Slopers”, dat onder meer handelde over tekorten aan vitaminen en mineralen waar veel mensen aan lijden. Het boek is nog steeds actueel.

“De Grootste Slopers van je Gezondheid en hoe je aan die slopers kunt ontsnappen” volgt een andere benadering. Het gaat niet over tekorten, maar juist over de overvloed aan producten die wij voedsel noemen. Die producten zijn overmatig voorzien van suikers in al zijn vormen en soorten én van geraffineerde plantaardige olies, die zowel afzonderlijk als in combinaties tot chronische ziekten leiden.

De overheid op haar website Volksgezondheid en Zorg:

“Op 1 januari 2020 hadden ruim 10,2 miljoen mensen in Nederland een chronische aandoening. Dit komt overeen met 59% van de Nederlandse bevolking. Een ‘chronische aandoening’ is hier gedefinieerd als een aandoening waarbij over het algemeen geen uitzicht is op volledig herstel.

Chronische aandoeningen komen op alle leeftijden voor. Het percentage mensen met één of meer chronische aandoeningen is echter hoger op hogere leeftijd. Ruim 95% van de mensen van 75 jaar en ouder heeft ten minste één chronische aandoening. De prevalentie onder personen jonger dan 40 jaar is 43%”.

In dit boek lees je waarom dat zo is, waardoor dat komt en het maakt inzichtelijk hoe je de gezondheidssteven kunt wenden.

49 “Accijns op vlees” liever dan “vleestaks”…

4 mei 2022

Door Wim Zeegers

Sinds jaar en dag schrijft Jaap van Duijn [1943, econoom, wetenschapper PhD, bestuurder, buitengewoon hoogleraar] wekelijks een column in de Financiële Telegraaf. Die van 16 april 2022 droeg als titel: “Vleestaks”. Citaat: “De landen met de grootste vleesconsumptie per hoofd van de bevolking [de VS, Australië, Argentinië en Nieuw Zeeland – bij alle meer dan 100 kg per jaar] zijn ook de landen met de hoogste obesitas percentages”.

Bij mijn zoektocht naar zijn bron van de hoogte van de vleesconsumptie vond ik dit artikel: “Which countries eat the most meat?” [1]. Het artikel is gepubliceerd op 4 februari 2019. Dat artikel is in meerdere opzichten interessant. Vooral als je leest dat de vleesproductie steeg van 70 miljoen ton begin jaren zestig naar meer dan 330 miljoen ton in 2017. In dezelfde periode steeg ook de wereldbevolking van ruim 3 miljard naar ruim 7 miljard. De vleesproductie steeg echter procentueel dus veel harder dan de bevolkingstoename. De verklaring? Stijgende inkomens bij opkomende landen. Zoals China bijvoorbeeld. Daar ging de vleesconsumptie van 5 kg in 1960 naar 60 kg in 2017. De afvlakkende vleesconsumptie-trend in de westerse wereld zet, zoals je op een grafiek in het artikel kunt zien, geen zoden aan de gewenste dijk…

Maar nu terug naar de column van Van Duijn: “De landen met de grootste vleesconsumptie per hoofd … zijn ook de landen met de hoogste obesitas percentages”. Hier wordt een verband gesuggereerd dat er niet is. Je reinste flauwekul. Obesitas wordt veroorzaakt door overconsumptie van geraffineerde koolhydraten en ‘fris’dranken [suikerwater]. Door producten van zetmeel [tarwe, mais] en suikers. De geraffineerde topkoolhydraat is suiker [glucose + fructose]. Brood is ook een product met een hoge glycemische index. Die koolhydraten worden in het lichaam allemaal omgezet in glucose. Suiker. Insuline zorgt ervoor dat de glucose deels gebruikt wordt voor energie, deels wordt opgeslagen als glycogeen in je spieren en lever en de rest gaat… naar je vetcellen.

Door je steeds maar te blijven voeden met geraffineerde koolhydraten [‘tussendoortjes’], kom je nooit aan ‘vetverbranding’ toe. Het vet stapelt zich dag na dag op. Zo krijg je overgewicht. Zo krijg je obesitas. Bovendien krijgen je cellen geen tijd om te herstellen en de troep op te ruimen. Je gefrustreerde spijsvertering staat onder grote druk, krijgt ook onvoldoende tijd om zijn werk goed te doen, kortom je wordt ziek. Kwestie van tijd.

Nog een citaat: “Het binnenhalen van eiwitten via vleesconsumptie, in plaats van via het nuttigen van groenten, is eigenlijk heel dom en ieder geval buitengewoon inefficiënt”. ‘Binnenhalen’ versus ‘nuttigen’… Het is wel duidelijk wat de positie van de columnist is. Maar klopt het ook wat hij beweert?

Nadat je eiwithoudend voedsel hebt gegeten, breekt je lichaam het eiwit af tot aminozuren, de “bouwstenen” van eiwit. Van de 20 aminozuren in proteïne kan je lichaam er 11 zelf maken. De andere negen zijn essentieel, wat betekent dat ze uit je voeding moeten komen omdat je lichaam ze niet kan aanmaken. Gelukkig is dierlijk eiwit “compleet”, het levert alle essentiële aminozuren in hoeveelheden die je lichaam nodig heeft. Plantaardige eiwitten (met uitzondering van soja) zijn echter “onvolledig” omdat ze niet voldoende hoeveelheden van een of meer essentiële aminozuren bevatten. Zo ‘heel dom’ is vleeseten dus nu ook weer niet. Meer dan 80% van wat een graskoe eet, kan een mens niet eten [2]. Is het vlees van zo’n koe dan ‘buitengewoon inefficiënt’ geproduceerd?

Wie beschikt er over de kennis om die negen essentiële aminozuren uit [welke?] planten [groente] te halen? En soja is genetisch gemodificeerd, met een hoog fytinezuurgehalte [belemmert de opname van mineralen] en oestrogeen [beïnvloedt de hormoonhuishouding]. Maar zo zijn belanghebbenden wél op weg naar de hevig gepromote – op soja gebaseerde – vegaburgers! Wel eens een etiket van zo’n product gelezen?

Nóg een citaat: “Al jaren bevelen voedingsbureaus aan dat mensen meer groenten en veel minder vlees zouden moeten eten”. ‘Voedingsbureaus’? Volgens mij kennen wij in Nederland alleen het Voedingscentrum dat de aanbevelingen van de Gezondheidsraad voor de bevolking vertaalt naar hapklare brokken. En inderdaad, die adviseert om 40 tot 70% van je voeding uit koolhydraten te halen…

De vega[n] trend gaat er voor zorgen dat nog meer mensen tekorten zullen ontwikkelen aan vitamine A, D, E [8 vormen!] en K2. Het aantal chronisch zieke mensen, nu al meer dan 10 miljoen [3], zal ook dáárdoor alleen maar toenemen.

“Ze” hebben het beste met de mensheid voor, zeggen ze. “We doen het voor de dieren, we doen het voor het milieu, we doen het voor het klimaat”. Nobel. Niemand van de gedrevenen schijnt zich echter af te vragen wat de gevolgen van deze trend zijn voor de eigen gezondheid en voor die van hun naasten.

De kwaliteit van het vlees hangt – net als bij mensen! – af van wat die beesten te eten hebben gekregen. Maar dat is weer een geheel ander verhaal.

Het artikel eindigt met de voorkeur uit te spreken voor ‘accijns op vlees’ in plaats van ‘vleestaks’.

Bronnen:

[1] https://www.bbc.com/news/health-47057341

[2] https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S2211912416300013

[3] https://www.vzinfo.nl/chronische-aandoeningen-en-multimorbiditeit/leeftijd-en-geslacht

48 Hoe Nu Verder?

Aangeboden door de onafhankelijke media, oplage 5,9 miljoen.

7 maart 2022

Een krant voor heel Nederland.

“De samenleving verandert razendsnel. In deze krant stellen we vragen over waar het heen gaat en welke alternatieven er zijn. We zijn benieuwd hoe u er over denkt. We hopen dat de onderwerpen u uitnodigen hierover met anderen in gesprek te gaan. Want hoe we als samenleving verder willen, bepalen we toch samen?”

De bedoeling is dat deze krant huis aan huis verspreid wordt, maar voor het geval de krant je niet bereikt, dan is hier alvast de pdf!

47 Het is niet hun schuld

1 maart 2022

Door Wim Zeegers

Vanmiddag legde ik de laatste hand aan het manuscript van mijn boek. Waar het over gaat? Over de grootste slopers van je gezondheid. Het eerste dat nu bij u opkomt is, dat het wel over vaccins zal gaan. Op zich alleszins begrijpelijk en terecht, maar dat is niet het geval.

De afgelopen twee jaar werd ik bij het schrijven steeds afgeleid door de actualiteit. Vanaf dag één heb ik niet geloofd wat aan ons werd gepresenteerd. Het was pure intuïtie, want ik wist toen natuurlijk ook niet wat er aan de hand was. Maar dat werd allengs duidelijker. Niks. Niet helemaal waar natuurlijk, maar erger dan een griep was het niet. De sterftecijfers over 2020 [zonder vaccin] en 2021 [met vaccin] waren dan ook nagenoeg gelijk: 0,97 respectievelijk 0,98%. Nu kun je je inderdaad afvragen, hoe effectief was dat vaccin? Maar dáár zouden we het niet over hebben.

Ik las veel. Ja, op internet, waar anders? Aanvankelijk begon ik familie, vrienden, kennissen, en een aantal wetenschappers, artsen en journalisten met de verkregen kennis te informeren. Maakte een paar columns voor mijn website. Toen besloot ik om ook Eerste en Tweede Kamerleden aan te schrijven. Altijd met informatie die was onderbouwd met bronnen, altijd beleefd en met respect. In diverse modellen. Bijvoorbeeld aan Kamerleden persoonlijk. Bijvoorbeeld aan Kamerfracties, zodat men van elkaar wist dat dit bericht was gestuurd. Bijvoorbeeld aan de gehele Kamer, zodat iedereen kon weten van het bericht. In een van mijn laatste berichten aan alle Eerste en Tweede Kamerleden, deed ik een dringende oproep om een einde te maken aan de grootschalige kindermishandeling [isoleren, conditioneren, enten].

De reacties van de laatste anderhalf jaar van deze politieke categorie kan ik in vieren verdelen:

    1. Van de overgrote meerderheid van Kamerleden, of van de fracties, kwam geen enkele reactie; ik heb deze mensen een keer of acht aangeschreven.
    2. Sommige partijen en Kamerleden geven een automatisch gegenereerd antwoord, waarin ze vooral klagen, dat ze zó veel berichten krijgen dat het ondoenlijk is om die allemaal persoonlijk te beantwoorden.
    3. Een enkele medewerker van een enkele fractie geeft aan dat ze er aandacht aan besteden.
    4. Een enkel Kamerlid reageert persoonlijk. Dat kan weer verdeeld worden in:
      • Een dankbetuiging – per omgaande – als je hem of haar een compliment geeft.
      • Een nietszeggend algemeen kulverhaal. Hij of zij geeft er wel blijk van de informatie te hebben gelezen. Maar dat wil nog niet zeggen dat hij of zij het ook begrepen heeft. En dat lezer, bleek tegen te vallen.
      • Een “ben het er geheel of gedeeltelijk niet mee eens” antwoord.

Van alle 225 Eerste en Tweede Kamerleden, die samen rond de duizend berichten van mij hebben ontvangen, kreeg ik nog geen tien keer een reactie in de 2e of 3e categorie.

Kun je hier conclusies uit trekken? In ieder geval deze: het systeem werkt niet, men heeft de zaken niet op orde. Een burger neemt de moeite om inhoudelijke informatie mét bronnen te verstrekken. Dan is het een kwestie van organisatie, dat je als Kamerlid de relevante informatie uit de ongetwijfeld grote stroom berichten laat selecteren door gekwalificeerde medewerkers. Daar laat je je iedere dag – 7 dagen van de week – over rapporteren met een tekstomvang van maximaal twee A4-tjes. Daarin verwijs je ook naar berichten die het Kamerlid, gezien zijn of haar specialisatie, absoluut zélf geheel moet lezen. Je zorgt ervoor dat iedere schrijver van een bericht binnen 48 uur wordt geïnformeerd wat er met het bericht wordt gedaan.

Daarvoor kun je een aantal standaardbrieven ontwerpen, zodat ook degene die zich minder parlementair uitdrukt serieus kan worden genomen. Het lijkt mij een zó voor de hand liggende vorm van communicatie met betrokken burgers, dat ik het niet begrijp. Of beter gezegd, ik begrijp het wél, maar zij niet. Zij begrijpen niet dat ieder bericht een kans biedt. Een kans om aan goodwill te werken voor jezelf, voor je partij, voor het systeem.

Een andere conclusie. Het merendeel heeft er geen boodschap aan. Het interesseert ze niet. Of ze willen het niet weten. De enige handeling die zij verrichten is de delete toets indrukken. Zij willen het niet weten en kúnnen ook geen andere informatie toelaten. Dat is een proces dat cognitieve dissonantie wordt genoemd. Daarbij wordt het Kamerlid geconfronteerd met een andere waarneming [mening], die hij of zij als onverenigbaar ervaart met de perceptie die hem of haar eerder werd opgedrongen [fractiediscipline, partijdiscipline].

Onze hersenen creëren blinde vlekken zodra er iets voorbij komt dat de orde verstoort. Zodra een standpunt is bepaald en men zich er emotioneel aan heeft verbonden, laat het verstand het afweten. Hoe groter iemands verantwoordelijkheid en maatschappelijk aanzien, des te sterker zijn of haar behoefte aan zelfrechtvaardiging en hoe geringer de kans dat hij of zij fouten toegeeft.

Dus eigenlijk moeten we medelijden hebben met een groot deel van onze volksvertegenwoordigers die met de ‘maatregelen’ hebben ingestemd. Ze kónden niet anders. Het is niet hun schuld.

46 “Das gesunde Volksempfinden”

30 november 2021

Door Wim Zeegers

Ach ja: „Gesundes Volksempfinden“ darf ja man nicht sagen. Dieser Begriff ist angeblich NS-belastet. Keine Ahnung, welcher verbrecherische Nazi es verwendet hat, auch keine Ahnung, ob es den Terminus zuvor bereits gegeben hat. Sehr wohl weiß man aber, dass es so etwas gibt wie dieses „gesunde Volksempfinden“. Am deutlichsten kann man dies immer wieder daran erkennen, dass auch die Menschen hierzulande, die gelernten Österreicher, keineswegs all das glauben, was ihnen die etablierten Medien vorbeten und keineswegs sklavisch den Meinungen der etablierten Politik hinterher hecheln. Aldus dit citaat van Oostenrijker Andreas Mölzer, Herausgeber des Wochenmagazins ZurZeit.

Dat heeft hij al een tijdje geleden geschreven, nog voor corona. Hoe zou het nu zitten met wat geleerde Nederlanders in corona-tijd geloven en/of aannemen? Daarover schreef neuroloog Jan Bonte een nogal kritische column.
Citaat: Propaganda heeft per definitie niet als doel om betrouwbare en juiste informatie de wereld in te sturen, het gaat erom in hoeverre men de grootst mogelijke onzin aan het volk kan verkopen als zijnde de enige juiste weg. Het past in de uitspraak van zo’n geleerde dat het ’nepnieuws van de anti-vaxxers bestreden moet worden’. Voor de propagandist bestaat er maar één werkelijke waarheid, namelijk die van hemzelf: ‘We will continue to be your single source of truth’, aldus de premier van Nieuw-Zeeland. Het is een uitspraak die levensgroot op de voorgevel van het ministerie van vws geschreven zou moeten worden. Einde citaat.

Degene die hier te lande – dezer dagen, het is november 2021 – een beroep deed op ‘das gesunde Volksempfinden’, was de hoofdredacteur van een landelijk dagblad. In een door de krant zelf georganiseerd interview – op video gezet – spreekt hij over de toestand in corona-Nederland. Aanvankelijk heeft het gesprek een redelijk verloop, zo benoemt hij dat de overheid tekort is geschoten met het op orde brengen van de zorgcapaciteit. Maar terwijl hij beseft dat dit het probleem is waar de overheid puur toerekenbaar is tekort geschoten [wanprestatie in optima forma heeft geleverd], en de overheid daar al het beleid kennelijk blijvend aan ophangt, beseft de door de wol geverfde hoofdredacteur maar al te goed hoe hij ‘das gesunde Volksempfinden’ moet bedienen. Dat doet hij met de uitsmijter: “Stronteigenwijze ongevaccineerden verantwoordelijk voor ziekenhuisprobleem”. Ik ga hier geen kwalificatie(s) aan verbinden, daar heeft u mij niet voor nodig.

Het afgelopen jaar heb ik meermaals wetenschappers, artsen, journalisten, politici, boeren, burgers en buitenlui de vraag voorgehouden: vraagt niemand zich af hoe je de weerstand, het immuunsysteem kunt versterken? Kennelijk niemand, en als die mensen zich het al wel hebben afgevraagd en eventueel tot een antwoord zijn gekomen, dan heeft dat de publiciteit helaas niet gehaald. In juni van 2021 heb ik een bericht rondgestuurd met de mededeling dat ik zou stoppen met de berichten en de columns. Daardoor kon ik mijn boek afmaken. Maar zoals u gemerkt heeft wordt u inmiddels behoorlijk getrakteerd op mijn berichten. Het is mijn wijze van verzet.

Maar nu stel ik de tegenovergestelde vraag: hoe kun je iemands weerstand verzwakken, iemands immuunsysteem ondermijnen? Kinderlijk eenvoudig. Jaag de mensen dag-in-dag-uit angst aan, laat de teugels iets vieren, trek ze dan weer iets harder aan. Laat ze weer iets vieren en trek ze vervolgens nog iets strakker aan. Een deel van de mensen roept nu al: harder trekken! Je gaat een tijdje mee met mensen die er anders over denken, je toont begrip. Om ze vervolgens keihard over de rand te duwen – althans dat probeer je.  Lichtelijk vertraagd door verstandige en moedige mensen.

Maar je hebt nog één troef achter de hand: ziekmakende voedingsadviezen die al tientallen jaren hun nut hebben bewezen. Dat zal de weerstand tenslotte breken. Tenzij…

Over die ziekmakende voedingsadviezen gaat mijn nieuwe boek.

Krantenbericht voorjaar 2022:

Vierentachtig-jarige Wageninger brengt controversieel boek uit

De gehele oplage werd direct in beslag genomen. Ook de elektronische editie werd meteen geblokkeerd. Dat was dit jaar al de zoveelste keer dat De Dienst de bevolking tijdig voor nepnieuws wist te behoeden. Desgevraagd liet de schrijver weten er niet warm of koud van te worden. Hij was erop voorbereid. Hij stuurt de hoofdstukken afzonderlijk op aanvraag – en na betaling – per post. Gelukkig worden alle betalingen gecontroleerd en zo nodig geblokkeerd. Ook alle post wordt geopend en beoordeeld door De Dienst, maar ook daar was de schrijver op voorbereid: hij maakt nu gebruik van gelijkgestemde koeriers die de hoofdstukken gratis verspreiden.

45 Onderliggend Lijden

22 november 2021

Door Wim Zeegers

Iemand moet dat ooit bedacht hebben. Onderliggend lijden. Hoeveel mensen lijden er eigenlijk aan? En wanneer wordt het lijden onderliggend? En zou er ook bovenliggend lijden bestaan? Ik denk van wel, maar weet het niet zeker. Je zou kunnen zeggen dat iemand die een medicijn gebruikt ziek is, want waarom zou je anders een medicijn gebruiken? “Ja, maar ik gebruik het preventief”. Okay. Door een arts voorgeschreven of zelf aangeschaft? Of een combi? Of lijdt je pas aan onderliggend lijden als een arts dat heeft vastgesteld? Of lijdt je pas daaraan als je in de statistieken bent opgenomen?

Voor enig houvast gaan we naar Volksgezondheid en Zorg: “Op 1 januari 2019 hadden bijna tien miljoen mensen in Nederland één of meer chronische aandoeningen. Dit komt overeen met 57% van de Nederlandse bevolking. Een ‘chronische aandoening’ is hier gedefinieerd als een aandoening waarbij over het algemeen geen uitzicht is op volledig herstel”. En: “Chronische aandoeningen komen op alle leeftijden voor. Het percentage mensen met één of meer chronische aandoeningen is echter hoger op hogere leeftijd. Ruim 95% van de mensen van 75 jaar en ouder heeft ten minste één chronische aandoening. De prevalentie onder personen jonger dan 40 jaar is ruim 40%”. Hierbij zijn de mensen in het voorstadium van full-blown diabetes niet meegenomen, omdat zij niet worden gediagnostiseerd. Deze mensen – meer dan 1,1 miljoen volgens het Diabetes Fonds – weten nog niet dat zij ziek aan het worden zijn, eigenlijk al zijn. Onderliggend lijden, dus.

Desgevraagd deelt de redactie Volksgezondheid en Zorg punt info mij op 27 juli 2021 mee, dat: “zodra wij de nieuwe cijfers over 2020 ontvangen, zullen wij deze op de website vervangen”. Om dat te zijner tijd te kunnen vergelijken heb ik de cijfers van 2019 opgeslagen. NB: op 1 januari 2016 rapporteerde men 8,8 miljoen mensen met één of meer chronische aandoeningen. Dus in drie jaar tijd een stijging met 1,1 miljoen chronisch zieke mensen.

Dus, samenvattend: 9,9 miljoen op 1 januari 2019 plus 1,1 miljoen niet gediagnosticeerde diabetici plus net als van 2016 tot 2019, de stand van nu: 1 miljoen chronisch zieke mensen erbij [veronderstelling, inderdaad], kom ik ruw geschat op 12 miljoen mensen met onderliggend lijden.

En dat lijden gaan we volgens de topman van Bayer AG oplossen met gentherapie [column 44].

Gelooft ú het?

44 Burgerplicht

22 november 2021

Door Wim Zeegers

Destijds heb ik mijn militaire dienstplicht vervuld. In die tijd speelde de crisis om Berlijn. Begonnen als soldaat en na 21 maanden afgezwaaid als korporaal honoris causa [mosnummer was niet toereikend voor deze promotie, maar dat is voor de ingewijden], afgezwaaid op de Sectie 2/3 [operatiën en veiligheid] van een transportbataljon én voorzien van het erekoord in rood vanwege mijn verdiensten op het militaire verkeersbureau in La Courtine, Frankrijk [daar vonden destijds legeroefeningen plaats]. Ook nog op herhalingsoefening geweest.
Waarom schep ik zo op over mijn vervulde burgerplicht? Lees alstublieft verder!

Er waren in die tijd ook politieke dienstweigeraars [zij werden veroordeeld en naar de militaire bajes in Nieuwersluis gestuurd] en ook gewetensbezwaarden, die kregen dan vervangende dienst opgelegd, in een inrichting of zo. En er waren ontduikers. Die kwamen wel op, maar lieten zich afkeuren op gespeelde S5, mentale instabiliteit, die werd toen uitgedrukt in S1 tot S5; de laatste categorie kon zich spoorslags van het uniform ontdoen en “terug naar moeders”, zoals dat toen genoemd werd.

Waarom schep ik zo op over mijn vervulde burgerplicht? Omdat ik hiermee laat zien dat ik die niet uit de weg ga als de overheid mij van nut en noodzaak weet te overtuigen. Maar ik beslis zélf. De huidige gevraagde ‘burgerplicht’ is van een geheel andere orde.

Die vraagt om je persoonlijke, lichamelijke integriteit in te leveren en op te offeren, door je te laten enten. Met een experimenteel vaccin, een gen-therapie, zoals door de topman van Bayer op 24 oktober 2021 werd bevestigd [Engels gesproken, Duits ondertiteld; duur 1 minuut 18 seconde; de reclame overslaan] Bayer Vorstand: mRNA- Impfstoffe sind ein Beispiel für zelluläre Gentherapie.
En hij vertelt erbij dat dit nog maar het begin is… Stefan Oelrich, dus: “Letztlich sind die mRNA-Impfstoffe ein Beispiel für diese zelluläre Gentherapie. Wenn Sie vor zwei Jahre öffentlich angeboten hätten wären Sie bereit gewesen sich eine Gen- oder Zelltherapie in ihren Körper injizieren zu lassen? Wir hätten wahrscheinlich eine Ablehnungsquote von 95%. Ich glaube, diese Pandemie hat auch die Augen geöffnett, was vorher vielleicht nicht möglich gewesen wäre. Aber die Innovationen im Bereich der Biotechnologie haben auch unsere Sichtweise auf viele andere Krankheiten radikal verändert, vor allem nichtübertragbare Krankheiten. Wir können jetzt daran denken, viele dieser Krankheiten zu heilen und nicht nur ihre Symptome zu behandeln.
Nach Ansicht der Bundesforschungsministerin nehme durch Klimawandel und Bevölkerungswachstum die Gefahr von neuen Pandemien stetig zu. Um effektiver auf neue Herausforderungen reagieren zu können, müssten Wissenschaft und Forschung noch breiter gefördert werden”.

Dus met geheel nieuwe technieken ontwikkeld, laatste testfase overgeslagen, en al of niet werkzaam op een manier die nog volledig onduidelijk is, bijwerkingen onbekend, en al helemaal niet met het oog op de gezondheidsgevolgen voor de lange termijn. En die vaccins zijn ook nog eens aan de overheid verkocht op basis van relatief risico in plaats van absoluut risico. Totaal geflatteerde voorstelling van zaken. Ja, maar wat die lichamelijke integriteit betreft: er worden toch ook bloedproeven gedaan, bijvoorbeeld? En zo zijn er nog wel meer voorbeelden te vinden van de inwerking op je lichamelijke integriteit. Maar dat is een gevolg van consensus tussen arts en patiënt. En je hebt toch die bodyscans? Allemaal waar, maar toch van een andere orde. En als er nu nog overtuigende bewijzen voorlagen van nut en noodzaak voor die entingen…

Maar dat is allerminst het geval. Het hele gedoe wordt met de dag ongeloofwaardiger. Maar zoals ik al eerder schreef: “ze” hebben de angsttroefkaart knap uitgespeeld. Maar er ontwikkelt zich een boemerang. Niet in de laatste plaats door al die mensen die zich plat gezegd genaaid voelen door een overheid die de ene na de andere belofte niet waar kan maken, vooral die over veiligheid niet, maar als een blind paard voortholt op de eenmaal ingeslagen foute weg. En de grootste miskleun zijn de vaccins zelf. Die zich nog in een testfase bevinden [dat wordt ook alweer vergeten], die blijken matig, of helemaal niet of heel kort te werken. De schades die ze veroorzaken, worden zoveel mogelijk weggemoffeld. Glashard ontkend. Doodsoorzaken worden naar believen [of naar instructie?] ingevuld; dat was trouwens altijd al een probleem, want iedereen gaat tenslotte dood omdat het hart er mee ophoudt. Maar wat nu in te vullen als doodsoorzaak? Aansprakelijkheid voor schades, die is contractueel geheel bij de overheid neergelegd, dus in feite bij de belastingbetaler. Exorbitante winsten van direct en indirect betrokken industrie [en de gasten die de posities en de aandelen hebben, niet te vergeten] worden toegelaten. Ontwijkende belastingroutes worden mogelijk snel aangepast. Maar “ze” gaan gewoon door, niets en niemand ontziend, de ijdeltuit voorop. Met een soort salami tactiek. Een tactiek van geleidelijke uitsluiting. Briljant was overigens de manoeuvre om ‘versoepelingen’ aan te kondigen en tegelijkertijd een pas in te voeren, want eenmaal geaccepteerd door de massa’s, dan is er nauwelijks meer een weg terug. Hoewel, als er een kritische massa spijtoptanten zou opstaan…

Verbijsterend

Op 8 november 2021 werd Menno de Jong, viroloog en lid van het OMT, op BNR geïnterviewd met de vraag of hij überhaupt wel weet of het corona-toegangsbewijs enig effect heeft op het aantal besmettingen. De Jong antwoordt: “Er is nooit een formele test gedaan, het is gebaseerd op een theorie, een beetje. Als je gevaccineerd bent, heb je minder kans op infectie en minder kans om die infectie over te dragen, maar formeel is hier niet naar gekeken. Er is geen experiment geweest om te kijken hoe effectief de coronapas eigenlijk is. Het zou een goed idee zijn om eens te kijken hoe effectief dat is”. Vraag interviewster: “Er is dus niemand geweest die dacht, kom, laten we het onderbouwen? Voor hetzelfde geld werkt de pas niet. Je ziet nu namelijk dat de besmettingen oplopen”. De Jong: “Op goede theoretische overwegingen hebben we besloten dat het een goed idee is. Maar hoe effectief het is? Dat weten we niet precies.” Dat weten ze dus in het geheel niet. Vooralsnog wordt het beleid bepaald door de eentweetjes van OMT en regering. Nee, wij, OMT, zijn niet verantwoordelijkheid voor de politieke besluitvorming. En wij, regering, volgen de adviezen voor 99% op, maar zijn niet verantwoordelijk voor de inhoud van de adviezen. Indekken op de voorman, noemden we dat in militaire dienst.

En ik herhaal het nog maar eens een keer: het beleid is er op gericht al het andere naast vaccins uit te sluiten. Te verbieden zelfs dat er ook maar enig onderzoek wordt gedaan en bekend te maken naar wat de mensen zou kunnen helpen om hun weerstand te vergroten, hun immuniteit te versterken. Dreigen met boetes en intrekking van artsenlicenties. Artsen die notabene een indringende eed hebben afgelegd. De laatste versie van deze eed:

Nederlandse artseneed (2003)
Ik zweer/beloof dat ik de geneeskunst zo goed als ik kan zal uitoefenen ten dienste van mijn medemens. Ik zal zorgen voor zieken, gezondheid bevorderen en lijden verlichten. Ik stel het belang van de patiënt voorop en
eerbiedig zijn opvattingen. Ik zal aan de patiënt geen schade doen. Ik luister en zal hem goed inlichten. Ik zal geheim houden wat mij is toevertrouwd. Ik zal de geneeskundige kennis van mijzelf en anderen bevorderen. Ik erken de grenzen van mijn mogelijkheden. Ik zal mij open en toetsbaar opstellen, en ik ken mijn verantwoordelijkheid voor de samenleving. Ik zal de beschikbaarheid en toegankelijkheid van de gezondheidszorg bevorderen. Ik maak geen misbruik van mijn medische kennis, ook niet onder druk. Ik zal zo het beroep van arts in ere houden.

Dat beloof ik
of
Zo waarlijk helpe mij God* almachtig.

*Gekozen is voor de algemene formulering ‘God’, waarbij studenten afhankelijk van hun
 geloofsovertuiging de naam van hun God in gedachten kunnen invullen.

Het feit dat een overheid artsen belemmert in de uitoefening van hun vak, waarvoor ze deze eed hebben afgelegd, dit feit alleen al is voldoende voor ontslag op staande voet. Want de verantwoordelijken schieten toerekenbaar tekort. [vroeger heette dat wanprestatie].

Naast de overheid, laat ook de volksvertegenwoordiging het in grote meerderheid afweten. Dus daar hoef je niets meer van te verwachten. Er is een soort geloof bij die mensen neergedaald. En zoals een gelovige ooit tegen mij zei: “een geloof is een gelóóf”. Treffend. Valt niet aan te tornen. Een enkeling stelt zich partieel kritisch op, maar het front blijft gesloten.

Maar je kunt je als burger toch ook wenden tot de onafhankelijke rechter? En zoals een advocaat ooit tegen mij zei: “u gelooft toch niet dat ik voor de rechtbank ga staan te liegen? Ik laat alleen het licht schijnen daar waar ik het licht wil hebben”. Maar de rechters dan? Het zijn óók mensen. En zou er één rechter zijn zonder politieke opvatting of mening over wat er in de maatschappij gaande is? Nee, dat niet, maar hij of zij [is dit correct genoeg?] moet ‘de wet’ toch toetsen? Maar die ‘wet’ is helaas niet absoluut. Er is dus ruimte voor interpretatie. Dat staat iedere dag in de krant. De rechtbank zegt: schuldig. Het gerechtshof zegt: onschuldig, of omgekeerd. Er zijn in het kader van de huidige situatie vele rechtszaken gevoerd die het overheidsbeleid betwistten. Lees of hoor je nauwelijks iets inhoudelijks over in de media. Behalve die keer dat de invoering van de avondklok door een rechter als onvoldoende onderbouwd werd beoordeeld. Dezelfde dag, of de volgende dag, daar wil ik afwezen, was het “lek” gerepareerd.

Interessant is wat Folkert Jensma in e-NRC schrijft op 19 november 2021. Citaat: “…geen harde wet maar een brondocument, zoals het EU-Handvest voor de grondrechten bijvoorbeeld, waarin ieders recht op vrijheid, dus ook van ongevaccineerden, in artikel 6 is opgenomen. Alleen houdt artikel 6 óók het recht op veiligheid in. Botsende grondrechten dus. Als er een pandemie is die de IC’s verstopt, dan is het al vrij snel redelijk om ieders vrijheid in te perken ten bate van de algemene veiligheid. Nog afgezien van de positieve plicht van de overheid om ieders gezondheid te beschermen”, aldus Jensma. De laatste zin is in de huidige situatie ronduit een gotspe. En ook overigens is het drijfzand, want hij gaat uit van het feit dat de overheid ervoor gezorgd heeft dat er überhaupt voldoende IC’s zijn; de werkelijkheid hier is dat deze in tien jaar in aantal zijn gehalveerd. En daar wordt het gehele beleid aan opgehangen. En de rechters zijn hier volledig in meegegaan. In alle processen werd het overheidsstandpunt gevolgd. Ziet u, lezer, hoe we zo in een vicieuze cirkel zijn beland?
En dan doemt de vraag op: hoe ver kun je gaan met het beperken van rechten van ongevaccineerden? Nou, heel ver. Daar wordt al volop op voorgesorteerd.
Wat er gaat komen? Mensen met medische indicatie krijgen ontheffing, mensen met gewetensbezwaren moeten een procedure voor erkenning doorstaan. En de andere mensen? Het College voor de Rechten van de Mens vindt een vaccinatieplicht niet per definitie in strijd met de mensenrechten.  Nou dan weet je wel waar het schip gaat stranden…

Maar ik doe niet mee.

Nooit kunnen denken dat we nog eens in zo’n smerige, geraffineerde, oorlog zouden belanden. Met deze column heb ik aan mijn burgerplicht voldaan.